ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΖΟΥΡΤΣΑΝΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

Aριθμός Φύλλου 96    ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ   2007

 

Aυτοί που έφυγαν
 

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΠΛΑΝΗΣ

 

Στις 12 Οκτώβρη έφυγε το καμάρι της Ζούρτσας και σε έντονο κλίμα οδύνης στις 13 Οκτώβρη έγινε η εξόδιος ακολουθία στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου. Δεν θα αναφερθώ στο χαρακτήρα και το ήθος αυτής της σπάνιας για τον τόπο μας προσωπικότητας, αφού είναι γνωστή σε όλους.

Θεωρώ πολύ τυχερό τον εαυτό μου που βρέθηκα δίπλα του ως συνάδελφος και συνεργάστηκα μαζί του για δέκα ολόκληρα χρόνια στην πρώην κοινότητά μας. Δυσκολεύομαι πραγματικά να βρώ λόγια να τον ευχαριστήσω, όπως δυσκολεύτηκα να κλέψω κάποιες από τις αρετές που τον διέκριναν. Η εξωτερική του ομορφιά ήταν πλήρως εναρμονισμένη με την ψυχική του.

 

  Κύριο ιδανικό του η Ζούρτσα στην οποία προσέφερε τις υπαλληλικές του υπηρεσίες για πάνω από 37 χρόνια. Χρόνια δύσκολα για το ρόλο του, μα δε γονάτισε ποτέ. Ήρεμος και νηφάλιος αντιμετώπιζε με περισσή ευγένεια τα δύσκολα και τα παράξενα που εύρισκε μπροστά του. Ωράριο εργασίας του ολόκληρο το 24ωρο. Σημείο αναφοράς για όλους και για όλα. Το όνομά του κυριαρχούσε σε όλες τις διαδικασίες που αφορούσαν τα τοπικά δρώμενα και ήταν ο ΝΙΟΝΙΟΣ που έδινε λύσεις στα όποια προβλήματα παρουσιάζονταν στις συναλλαγές των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής. Όλοι προσέτρεχαν στο ΝΙΟΝΙΟ για οποιαδήποτε διευκόλυσνη και χρήσιμη πληροφορία. Και αυτός πάντα χαμογελαστός και ευγενής ανταποκρινόταν τελείως διακριτικά και πρόθυμα. Και όταν ακόμη συνταξιοδοτήθηκε τον Μάιο του 1982, συνέχισε να προσφέρει αφιλοκερδώς υπηρεσίες προς οποιονδήποτε του το ζητούσε.

Όπως ήταν αναμενόμενο διέπρεψε και ως οικογενειάρχης. Με την αγαπημένη του Νίκη Σπηλιωπούλου απόκτησαν και παρέδωσαν στην κοινωνία τρία υπέροχα παιδιά, τα οποία ευτύχισε να τα καμαρώσει με σταδιοδρομία και οικογένειες. Και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ο σπουδαίος αυτός άνθρωπος να φύγει. Μπορεί το σώμα του να αναπαύεται στο κοιμητήριο της αγαπημένης του Ζούτσας, η μνήμη του όμως θα μείνει για πάντα στη σκέψη και τη συνείδηση όλων μας. Γιατί ο Νιόνιος ανήκε σε όλους και όλοι τον αγάπησαν.

Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου για όσα πολύτιμα μου προσέφερε. Δεν θα τον ξεχάσω ποτέ. Εύχομαι ο Θεός να τον αναπαύσει εκεί που οι δίκαιοι αναπαύονται και να είναι αιωνία η μνήμη του.

Στην εκλεκτή οικογένειά του εύχομαι την άνωθεν παρηγοριά.

Με ιδιαίτερη λύπη

Κώστας Κρανίτης

 

 

ΜΑΡΙΑ ΤΣΟΠΕΛΑ-ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

 

Ένα από τα οκτώ παιδιά του αείμνηστου δασκάλου μας Αναστασίου Τσόπελα, η Μαρία, έφυγε από κοντά μας.

Αθόρυβη, αλλά ουσιαστική, γεμάτη αγάπη, καλωσύνη και υπομονή πέρασε τη ζωή της, αφήνοντας πίσω της τις καλύτερες αναμνήσεις.

 

Γνήσιο παιδί των γονιών της, γαλουχισμένη με αρχές, αξίες και ιδανικά, όπως και τα άλλα επτά αδέλφια της. Έφυγε από κοντά μας μέσα στο ίδιο εξάμηνο με τα άλλα δύο αδέλφια της το Λάμπη και την Αλεξάνδρα, λες και ήταν βιαστική να τους συναντήσει εκεί ψηλά, μακρυά από κόπους, μόχθους και κακίες της εδώ ζωής.Ήταν ζωντανό και ενεργό μέλος του συλλόγου μας και έδινε

πάντα το παρόν με κάθε τρόπο. Στην Φούλα Τσόπελα, το τελευταίο παιδί του μπάρμπα Τασιού και της θειά Σοφίας, καθώς και στα άλλα μέλη της οικογένειάς της, ευχόμεθα να ζήσουν να την θυμούνται και να της μοιάσουν στις αρετές της.

 

 

 

 

 

ΘΕΜΑΤΑ

Η Γέννηση...

Ο Εκκλησιασμός του Συλλόγου

Το Ρεβεγιόν του πεινασμένου

Βράβευση μαθητών

Παρουσιάσεις Βιβλίων

Η Αποστολή της Φιλοσοφίας

Αναμνήσεις από τα Χριστούγεννα του 1946

Αναμνήσεις από την επισκευή της στέγης του Αγίου Νικολάου το 1952

Δημοτικά Νέα

Κοινωνικά

Επίσκεψη Κυριών Συλλόγων

Αυτοί που έφυγαν

Αυτοί που έφυγαν

Ανακοινώσεις

Ευχαριστίες

Εισφορές για την Εφημερίδα

Εισφορές για τα Εργα του Συλλόγου

 

 

 

 

 

Copyright © ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΩΝ ΦΙΓΑΛΕΙΕΩΝ (ΖΟΥΡΤΣΑΝΩΝ) ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»