Ακόμη μιά αθόρυβη προσφορά

Ύστερα από το κύριο άρθρο της προηγούμενης εφημερίδα μας (Φύλλο 104) με τίτλο «Η ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΕΝΟΣ ΧΡΕΟΥΣ» ο συμπατριώτης μας κ. Βασίλειος Οικονομόπουλος, μας έστειλε επί πλέον χρήσιμες πληροφορίες.

Κατ’αρχήν ευχαριστώ και εγώ προσωπικά τον εκλεκτό συμπατριώτη μας καθηγητή Παν/μίου κ. Γεώργιο Δαΐκο και τη σύζυγό του που δεν ξέχασε για ακόμη μια φορά τόν τόπο του και το χωριό μας, εκεί που μεγάλωσε σαν παιδί. Έτσι αξιώθηκε σε συνεργασία με τον κ. Γεώργιο Σπ. Κομπορόζο να προσφέρει στο μοναδικό μνημείο μας «Την Παναγία του Μοναστηριού» το χωράφι που την περιτριγυρίζει, με μοναδικό σκοπό την ανάδειξη του αξιόλογου αυτού μνημείου που έχομε κληρονομήσει.

Μετά από 200 περίπου χρόνια, (1824-2010) τον τόπο αυτό που περιβάλει το μνημείο τον είχαν πάρει Τούρκοι φιλέλληνες οι οποίοι αφού εξεδίωξαν τους μοναχούς, οικειοποιήθηκαν όλη την περιουσία του μοναστηριού.

Κατά την απογραφή των εκκλησιών της Ζούρτσας από την ιερά μητρόπολη Χριστιανουπόλεως το μοναστήρι εκατοικείτο από τρείς μοναχούς την εποχή εκείνη, δηλ. το 1824. Τον ηγούμενο ιερομόναχο Aθανάσιο, τον Δημήτριο Κυριάκο και τον ιερομόναχο Παΐσιο και είχε στη δικαιοδοσία του την εξής περιουσία:

Χωράφια 25, Αμπέλι φύτεμα, Πέντε σπίτια, Λιτρουβειό, 123 ρίζες ελιές, Μύλο, Δύο νεροτριβές, 84 καρυές και μετόχι του είχε την εκκλησία του Αγίου Ηλία. Το μετόχι είχε χωράφια 5 και ρίζες ελιές 17. Επίσης στη Βερβίτσα ένα αμπέλι. Όλα αυτά ήταν αφιερώματα Χριστιανών.

Κατά την παράδοση το 1824 εγκατεστάθησαν στη Ζούρτσα οικογένειες Τούρκων φιλελλήνων (που δεν έφυγαν με την επανάσταση του 1821) και εξεδίωξαν τους μοναχούς του μοναστηριού και κατέλαβαν την περιουσία της Μονής.

Μέρος ενός από τους προαναφερομένους αγρούς είναι και το χωράφι που περιβάλλει σήμερα το ναό ακριβώς στη βόρεια πλευρά. Από χέρι σε χέρι μέσα σ’ αυτά τα διακόσια περίπου χρόνια, έφθασε να είναι στην ιδιοκτησία του Γεωργίου Σπ. Κομπορόζου, που αφού εδώρισε στην εκκλησία το ένα τέταρτο του χωραφιού, κατόπιν παρακλήσεως εδέχθη να πουλήσει τα άλλα τρία τέταρτα με το σκοπό να δοθεί στην Εκκλησία.

Έτσι όταν ο κ. Γεώργιος Δαΐκος το επληροφορήθη έσπευσε να το αγοράσει και να αποδοθεί το «Της Παναγίας στην Παναγία» μετά δύο σχεδόν αιώνες. Αξίζει συγχαρητήρια και τους ευχαριστούμε και τους δυό πολύ.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΩΝ. ΟΙΚΟΝΟΜOΠΟΥΛΟΣ