ΜΑΡΙΚΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ

Η καταγωγή της ήταν από τη Λήμνο.

Στο χωριό μας ήλθε το 1968 ως καθηγήτρια στο Γυμνάσιο. Υπηρέτησε σ’ αυτό και ως Γυμνασιάρχης μέχρι την συνταξιοδότητή της.

Παντρεύτηκε τον συμπατριώτη μας Βασίλη Οικονομόπουλο και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά (ένα αγόρι και δύο κορίτσια), στα οποία έδωσαν πολύ καλή ανατροφή. Σπούδασαν, παντρεύτηκαν και ο Θεός την αξίωσε πριν φύγει να δει πέντε εγγονάκια, και ήταν πολύ ευτυχισμένη γι’ αυτό.

Το ήθος, η καλωσύνη, η υπομονή, η σεμνότητα, η ευγένεια, η εργατικότητα και όχι μόνο αυτά, ήταν στοιχεία του χαρακτήρα της.

Κέρδισε την αγάπη και την εκτίμηση όλων των Ζουρτσάνων αλλά και των κατοίκων των άλλων χωριών, που τη γνώρισαν ως γονείς και κηδεμόνες των μαθητών της. Στους μαθητές της μαζί με τις γνώσεις έδινε και αγάπη και χαιρόταν για την πέραν του Γυμνασίου καλή πορεία τους.

Τώρα όλοι έχουν να πουν γι’ αυτήν κάτι απλό αλλά πολύ σημαντικό και με όλη τη σημασία του λόγου. Ότι, η Μαρίκα ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος.

Αντιμετώπισε την αρρώστια της με καρτερικότητα και έφυγε σιωπηλή και αξιοπρεπής.

Όσοι τη γνώρισαν έχουν γι’ αυτήν μια καλή ανάμνηση.

Στην οικογένειά της εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.

 ΔΗΜ. ΔΗΜΟΣΘΕΝΙΔΟΥ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Θέλεις τραγούδι να σου  πω

για θέλεις μοιρολόγι

αγαπητέ Βασίλη μας

σε αγαπούσαμε όλοι.

Ο ερχομός χαρούμενος

ο πηγαιμός σου θλίψη

επήγαινες κι’ ερχόσουνα

Βασίλη θα μας λείψεις.

Σαν διαβατάρικο πουλί

πετούσες κάθε χρόνο

εκεί μακριά στ’ αλαργινά

της ξενιτειάς τον δρόμο.

Τα καλύτερά σου χρόνια

τα έζησες στην ξενιτειά

κι’ έμεινες εκεί για πάντα

στις μητριάς την αγκαλιά.

Ο καϊμός σου ήταν μεγάλος

για να ερχόσουνα ξανά

για να μείνεις πια στη Ζούρτσα

στην πατρίδα τη γλυκιά.

Τώρα πια δεν θάρχεσαι

Βασίλη θα μας λείψεις

θα σ’ έχουμε στην μνήμη μας

και στην καρδιά μας θλίψη.

Φτερούγισε η ψυχούλα σου

πετάει στον ουρανό

το τελευταίο σου ταξίδι

δεν έχει γυρισμό.

Με δάκρυα και πόνο

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΟΥΣΗΣ