|
Ελένη Βάγια -
Παπακυριακοπούλου
Ετοιμαζόσουνα να γράψεις για τον τρόπο που οι
παλιοί Ζουρτσάνοι βάφανε τα ρούχα τους μετά τα ωραία κομμάτια που είχες δημοσιεύσει
στην εφημερίδα μας. Αλλά δεν πρόλαβες. Ήρθαμε όλοι εδώ να αποτίσουμε φόρο
τιμής στο πρόσωπο σου, το τόσο καθαρό και γαλήνιο.
Δημιούργησες, μαζί με τον αείμνηστο σύντροφό
σου Θανάση Βάγια μια ωραία οικογένεια που συμπαρίσταται και θρηνεί το
χαμό σου. Στάθηκες αγόγγυστα στις ταλαιπωρίες της αρρώστιας σου και
ευγνωμονούσες τους δικούς σου για την υπομονή που έδειξαν στο πλευρό σου
χωρίς να λείψουν ούτε στιγμή από κοντά σου.
Αξιώθηκες να καμαρώσεις παιδιά και εγγόνια που
κλαίνε για τη μάνα και τη γιαγιά που έφυγε για πάντα.
Αγαπητή Ελένη, έζησες σεμνά και αθόρυβα και
τίμησες με το παράδειγμά σου το θεσμό της Ελληνοχριστιανικής οικογένειας,
τη γενιά σου και την καταγωγή σου χωρίς να ξεφύγεις ποτέ από τον κανόνα
του πρέπει. Ήπια στη συμπεριφορά σου υπόδειγμα ήθους και ευσυνειδησίας,
σεβαστή από όλους φεύγεις αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις σε όσους σε
γνώρισαν. Ελένη, μας έκλεψες τις καρδιές μας. Κλαίμε για την αναχώρηση
σου και σου υποσχόμαστε να κρατήσουμε στη μνήμη μας τη ζεστασιά της ψυχής
σου, το χαμόγελό του, την καλοσύνη σου.
Παρακαλούμε το Θεό να ρίξει βάλσαμο παρηγοριάς
στην οικογένειά σου, να σε θυμόμαστε πάντοτε και να σε μνημονεύουμε με
στοργή και συγκίνηση.
Αιωνία σου η μνήμη αξιαγάπητη και χαμογελαστή
Ελένη Βάγια.
Γληγόρης Βλάμης
|
