Γεννήθηκα στο Αργοστόλι αλλά δεν έγινα Κεφαλλονίτης

δεν έχω τίποτα με τους Επτανήσιους μεγαλουσιάνους

 και τους κόντηδες

εκτός από τον ιππότη Διονύσιο κόμητα Σολωμό

άλλη αρχοντιά δεν έχω.

Εμένα η δική μου η σειρά κρατάει κάτω από τ’ αυλάκι

παρέμεινα σαν τους γονιούς μου βέρος Ζουρτσάνος

άν και δεν ξεκαθάρισα ποτέ ακριβώς Ζούρτσα τι θα πει.

Όσοι επαίρονται ως Ευρωπαίοι

πιστεύουν ότι έτσι τη βάφτισαν οι Φράγκοι των Βιλλαρδουϊνων

για τα ποτάμια και τα κεφαλάρια της

άλλοι λένε πως είναι σλάβικο απομεινάρι

γ΄αυτό αργότερα επί το ευπρεπέστερον

μετονομάστηκε σε Κάτω και Νέα Φιγαλία.

Δεν ξέρω τι να διαλέξω ούτε νοιάζομαι

άλλωστε μπορεί να είμαι τουρκόσπορος

όπως υποψιάζομαι από τους Κουζουμαίους και Γιαβρούμηδες

τό σόϊ του πατέρα μου

ή να κατάγομαι από τους αράπιδες του Ιμπραήμ

που όργωσαν πέρα για πέρα τον Μωριά.

Όταν ήμουνα δάσκαλος στο Μισίρι

κανένας ντόπιος δεν με ρώτησε για τη σκούφια μου

το σκούρο μούτρο μου δεν ξένιζε, αράπης ήμουνα κι’  εγώ.

Φράγκος η Σκλαβηνός, τουρκόσπορος ή αράπης, αδιάφορο.

για ένα πράγμα είμαι σίγουρος

τη γλώσσα που μού έμαθε η μάννα μου

αυτή που δίδαξε στο γιό της η σκοτεινή Αγγελική Νίκλη

κι’ έφτασε μονάχα γι’αυτό να γίνει το βλαστάρι της

ο ψάλτης των Ελλήνων και της λευτεριάς τους.

Τάσος Γαλάτης

«Ανιπτόποδες και σφενδονίτες» Εκδόσεις Γαβριηλίδης

(Τάσος Γαλάτης: Ψευδώνυμο του Τάσου Παπαδόπουλου)