|
|
|
Αυτοί που έφυγαν |
|
|
|
ΗΛΙΑΣ ΝΙΚ. ΔΕΔΕΣ
Έφυγε ένα ακόμη εκλεκτό
τέκνο της Ζούρτσας. Στις 6 Μαΐου 2009 άφησε την τελευταία του πνοή στο
Νοσοκομείο από ανεύρυσμα της κοιλίας, ο Ηλίας Ν. Δέδες και ετάφη στο
νεκροταφείο του Ζωγράφου.
Ο Ηλίας ήταν το
τελευταίο που ήταν στη ζωή από τα τέσσερα παιδιά του αείμνηστου γιατρού
της Ζούρτσας Νικολάου Δέδε. Τα άλλα ήταν ο Μάρκος που σκοτώθηκε στην
κατοχή, ο Χρήστος διακεκριμένο στέλεχος του ΕΟΤ και η αξέχαστη Μαριάννα.
Ο Ηλίας υπηρέτησε στον
ΟΛΠ και συνταξιοδοτήθηκε με το βαθμό του Διευθυντή Α΄. Εκεί γνώρισε την
συνάδελφό του Αικατερίνη Βασιλάκη από την Ήπειρο. Συνέδεσαν τη ζωή τους
και απέκτησαν τον μοναδικό γιο τους τον Μάρκο, βιολόγο σήμερα με
μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο. |
|
 |
Ο Ηλίας και η Αικατερίνη,
ανήσυχα πνεύματα και οι δυό τους δεν περιορίστηκαν στη σύνταξή τους.
Δημιούργησαν στο Μαρούσι το «ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ» μια πρωτοτυπία που
προσέλκυσε όχι μόνο τις κυρίες του Αμαρουσίου, αλλά και όλων των Βορείων
Προαστείων. Όταν όμως η υγεία του Ηλία κλονίστηκε, αναγκάστηκαν να το
πουλήσουν. |
|
Ήταν εξαιρετικός
οικογενειάρχης, πατριώτης και φίλος. Ξενιτεμένος επί πολλά χρόνια από τη
Ζούρτσα, σε κάθε συνάντησή μας το ενδιαφέρον του ήταν να μαθαίνει το
κάθε τι που αφορούσε την Ζούρτσα. Η νοσταλγία του ήταν έντονη για το
χωριό που γεννήθηκε.
Ευγενής, πράος, και
χαμηλών τόνων συζητητής, αισθάνονταν όλοι φιλικώτατα απέναντί του. Ο
Ηλίας δεν είχε εχθρούς, είχε μόνο φίλους. Η οικογένειά του έχασε τον
προστάτη της, και εγώ έναν εκλεκτό συμπατριώτη και φίλο.
Στην εξαιρετική σύζυγό
του Καίτη και τον αγαπημένο του Μάρκο εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια,
και εύχομαι να είναι ελαφρύ το χώμα της Αττικής γης που τον σκέπασε.
Γιάννης Ζαριφόπουλος
Για τον ΤΑΣΟ ΤΣΟΠΕΛΑ
Πώς πέρασε ένας χρόνος;
Και όμως.
Στις 22 Οκτωβρίου 2008
έφυγε από κοντά μας, το πιό γλυκό χαμόγελο, μιά χρυσή καρδιά. Όποιος
γνώρισε τον Τάσο, τον αγάπησε βαθιά. |
 |
Αγάπησε την γλυκιά του
μορφή και τα ψυχικά του χαρίσματα, δοσμένα απλόχερα από τη φύση και από
τους λατρευτούς του γονείς. Έκρυβε αγάπη για όλους μας.Ήταν ένα σπάνιο
λουλούδι. Έφυγε νωρίς και άφησε δυσαναπλήρωτο κενό στους ανθρώπους που
τόσο πολύ τον αγαπήσανε. |
|
Θα είναι στη σκέψη και
στην καρδιά όλων μας, για πάντα όσο θα ζούμε.
Ευτυχία Αβραμίδου
ΓΑΛΗΝΗ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗ-ΣΟΥΜΑ
Μια αξιόλογη αδελφή ψυχή
έφυγε από κοντά μας στις 2 Ιουλίου.
Με τη Γαληνή γεννηθήκαμε
στην ίδια γειτονιά, μεγαλώσαμε μαζί παίζοντας στο αυλάκι της Τρανής
βρύσης που περνούσε τότε μπροστά από τα σπίτια μας και κινηγούσαμε
πεταλούδες και τσιτζίκια στον κήπο της αγαπημένης μας θειά Σωτηρίας. |
 |
Ψυχή γεμάτη αγάπη για
όλους η Γαληνή. Έμαθε να μοιράζεται και να προσφέρει απλόχερα από τότε
που γεννήθηκε ότι είχε, μικρό ή μεγάλο, λίγο ή πολύ, γιατί έτσι έμαθε
στο σπίτι των γονιών της, στην οικογένεια του μπάρμπα Θανάση και της
θειά Δημήτρως. Η μεγαλύτερη από τα πέντε παιδιά τους, πήρε νωρίς τη θέση
της μάννας, μια και ορφάνεψε μικρή. |
|
Τελειώνοντας το γυμνάσιο
της Κυπαρισσίας, ήρθε στην Αθήνα όπως όλοι τότε και φιόξενούμενη για
μεγάλο διάστημα στο σπίτι της φίλης της Κλειώς Γιαννίτσα, άρχισε τον
αγώνα της ζωής.
Εκτός από την κύρια
δουλειά της (υπάλληλος εφορίας) προσέφερε εθελοντική εργασία στο
φιλόπτωχο ταμείο της ενορίας του Αγίου Ανδρέα Γαλατσίου για πολλά χρόνια
με ζήλο και αυταπάρνηση. Αλλά και το σύλλογό μας δεν το ξεχνούσε η
Γαληνή ποτέ.
Έζησε πολύ ευτυχισμένη
στην οικογενειακή της ζωή. Προσέφερε ολόψυχα ότι καλύτερο στον άνδρα της
και στην κόρη της. Εισέπραξε όμως πολύ φροντίδα και αγάπη, τόση που δεν
μπορεί να φανταστεί κανείς, ως την τελευταία στιγμή της ζωής της, απ’
τους δικούς της.
Τώρα πια δεν την έχομε
κοντά μας. Αναπαύεται στη χώρα της απλότητας και της γαλήνης. Ο Θεός που
πίστευε και αγάπησε την έχει σίγουρα κοντά του και αυτή είναι η μεγάλη
παρηγοριά για όλους μας και ιδιαίτερα για την οικογένειά της και τ’
αδέλφια της.
Αιωνία της η μνήμη.
Μίνα Κέκη-Παπακυριακοπούλου |
|
|
|
|
|
|
