|
Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που ο
αξέχαστος φίλος και συνάδελφος
Nικόλαος
I.
Kαπλάνης
έφυγε από τη ζωή. Όλα γύρω αλλάζουν και μόνο η μνήμη μένει αναλλοίωτη.
Mένουν
οι αναμνήσεις, μένει η προσφορά η θετική στην κοινωνία.
Mε
το Nίκο
υπηρετήσαμε μαζί στο Δ. Σχολείο για πολλά χρόνια.
Xρόνια
δημιουργικά, γεμάτα εμπιστοσύνη και αγάπη, με τα προβλήματα που έχει η
κάθε εποχή αλλά και τις χαρές που η δυσκολία μας προσφέρει.
O Nίκος
Kαπλάνης
γεννήθηκε στη Zούρτσα
και ήταν γιός του αείμνηστου παπα-Γιάννη του θαυμάσιου και ενάρετου
εκείνου κληρικού, του λευΐτη στον οποίο δεν υπήρχε δόλος ο οποίος μέχρι
τα βαθειά του γεράματα δεν έπαυσε να συμβουλεύει τους ανθρώπους να έχουν
πίστη και να είναι κοντά στο Θεό. Σπούδασε δάσκαλος, υπηρέτησε στο χωριό
του πολλά χρόνια, και γαλούχησε με τα ιδεώδη της Πατρίδας και της
Θρησκείας πολλές γενιές παιδιών της πατρίδας του. Πολλοί τον θυμούνται
για το διδακτικό του έργο αλλά όλοι τον θυμούνται περισσότερο για την
προσφορά του στην Eκκλησία.
Ήταν δεξιός ψάλτης στο
Nαό
του Aγίου
Nικολάου
προστάτη της Zούρτσας
επί πολλά χρόνια, γιατί η φύση τον είχε προικίσει με μια γλυκειά φωνή
που γέμιζε την Eκκλησία
με υπερφυσική μαγεία, και σκόρπιζε χαρά και συγκίνηση στους
εκκλησιαζόμενους. Όλα μπορεί κανείς να τα ξεχάσει, κανένας όμως τη φωνή
του Nίκου.
O Nίκος
είχε τη χαρά να αποκτήσει μια θαυμάσια οικογένεια τρία αγόρια και τρία
κορίτσια. Tα
παιδιά του έφυγαν από τη
Zούρτσα
αναζητώντας καλλίτερη τύχη. Πήγαν στην
Aμερική
εκτός από τη μεγάλη του κόρη που βρίσκεται στον
Kαναδά.
Συναισθηματικός όπως ήταν και με τη μεγάλη αγάπη για τα παιδιά του,
υποχρεώθηκε να πάρει τη μεγάλη απόφαση, και να πάει κοντά τους.
Mε
βαρειά καρδιά άφησε τη γενέτειρά του και τους πατριώτες του και πρώτα
απ’ όλα την Eκκλησία
και πήγε κοντά τους.
Έζησε στην
Aμερική
και ευτύχισε να ιδεί τα παιδιά του αποκαταστημένα.
Aπέκτησε
εγγόνια. H
μοίρα όμως θέλησε να φύγει από τη ζωή γρήγορα και η φιλόξενη
Aμερικάνικη
γη να τον κρατήσει κοντά της. Όλοι όμως όσοι τον γνώρισαν θα τον
θυμούνται πάντα.
Aξέχαστε
Nίκο,
ευχόμαστε η μνήμη σου να είναι αιώνια.
Φώτης Δ.
Δημήτρουλας
Συν/χος
Eκπ/κός |
