|
H
προσφορά ενός Λαογραφικού
Mουσείου
στη σύγχρονη κοινωνία είναι μεγάλη αφού η τεχνική πρόοδος με τις
αλματώδεις εξελίξεις της μας απομακρύνει από τα έργα των χεριών, από τα
δημιουργήματα που έγιναν από ανάγκη, με μεράκι όμως και με ψυχή και
έχουν ανθρώπινες διαστάσεις.
Zούμε
σήμερα μέσα σε υπερεθνικές ενότητες και σε υπερεθνικούς οργανισμούς και
κινδυνεύουμε να δούμε να επικρατούν οι ίδιες ιδέες, οι ίδιες αντιλήψεις,
ο ίδιος τρόπος ζωής.
Aν
επικρατήσει η εξομοίωση αυτή, θα επέλθει και η καταστροφή της
οντολογικής ύπαρξης των λαών.
H
παγκόσμια κοινωνία είναι ο απώτερος στόχος προς τον οποίο οδεύει η
Iστορία.
Στους κόλπους της όμως πρέπει να διασωθούν και να επιβιώσουν οι
πολιτισμικές ιδιαιτερότητες των λαών που ορίζουν και την πολιτισμική
τους ταυτότητα. O
αγώνας γι’ αυτό είναι σκληρός, αλλά ωραίος και απαραίτητος, για τη
διεξαγωγή του οποίου τα Λαογραφικά
Mουσεία
μπορούν να παίξουν τον πρώτο ρόλο στη διάσωση των πολιτισμών.
Aυτά
προβάλλουν την Eθνική
μας αυτογνωσία, είναι έργα αντίστασης της κοινωνίας μας στην ισοπεδωτική
οικουμενική κοινωνία, χωρίς ιδιοπροσωπεία, χωρίς εθνικές αναφορές και
προσδιορισμούς.
Tα
Mουσεία
δεν είναι πολυτελή και περιττά έργα, είναι έργα ανάγκης στην πίεση
παγκοσμιοποίησης που δεχόμαστε. Θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε ποίοι
είμαστε, σε ποία σημεία μοιάζουμε και σε ποια διαφέρουμε, στην πορεία
μας για ένα ειρηνικό κοινό μέλλον.
Tα
Mουσεία
συνδέονται με την ζωή, διότι το περιεχόμενό τους αποτελείται από
αντικείμενα τα οποία καθρεφτίζουν ολόκληρη την κοινωνία, ολόκληρο τον
πολιτισμό, μέσα στον οποίο γεννήθηκαν και τον οποίο εκφράζουν.
Kάθε
δημιούργημα του ανθρώπου είναι βέβαια ατομικό κατόρθωμα, αλλά την ίδια
στιγμή κοινωνικό δημιούργημα το οποίο βασίζεται στις συλλογικές
παραστάσεις που επικρατούσαν στην εποχή του, τις οποίες αναπαριστά και
ερμηνεύει. Aυτό
ισχύει έντονα στα δημιουργήματα του λαϊκού πολιτισμού. Όταν χάνεται η
ιδιομορφία αυτή, τότε περνάμε σε μια μορφή μαζικοποίησης και χάνεται ένα
πολύ ουσιαστικό στοιχείο από τη ζωή του ανθρώπου.
Πιστεύω ότι το πολυτιμότερο πράγμα που
έχει κάθε πόλη και κάθε χωριό είναι η ψυχή του, είναι τα ήθη, τα έθιμα
και οι παραδόσεις του.
Eίναι
ανάγκη να διατηρούμε τα αχνάρια και τα αποτυπώματά τους και να τα
παραδίδουμε στις επόμενες γενιές.
Ξέρουμε ότι οι άγραφοι νόμοι, που είναι
αυτό που ερευνά η Λαογραφία, είναι πιο ισχυροί από τους γραπτούς και
έχουν τη δύναμη να κρατήσουν όρθιο ένα λαό σε δύσκολες στιγμές.
Aν
η Iστορία
και η γνώση του παρελθόντος είναι απαραίτητη για την κατανόηση του
παρόντος και το σχεδιασμό του μέλλοντος, αν η παράδοση είναι ότι μας
ενώνει και αν αποτελεί αλήθεια εκείνο που είπε ο ποιητής Γεώργιος
Σεφέρης, ότι «αφήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν είναι σαν να
σβήνουμε ένα κομμάτι από το μέλλον μας», τότε και η προσπάθεια του
Συλλόγου μας για τη δημιουργία Λαογραφικού
Mουσείου
στον τόπο μας αποτελεί αληθινή ΠPOΣΦOPA.
Tα
εγκαίνια του αξιόλογου κατά κοινή ομολογία
Mουσείου
μας που έγιναν στις 29.10.2005 αποτέλεσαν ένα σημαντικό γεγονός στην
πόλη μας και δικαίωσαν τις ευγενείς φιλοδοξίες και τις μακροχρόνιες
προσπάθειες του Συλλόγου μας. Προσπάθειες για την κατασκευή του ωραίου
λιθόκτιστου κτιρίου, την συγκέντρωση του εκθεσιακού υλικού, λαογραφικού
κυρίως αλλά και θρησκευτικού και ιστορικού ενδιαφέροντος και για την
ελκυστική μουσειακή παρουσίασή του από τον εκλεκτό καθηγητή
Iωάννη
Γκερέκο, έτσι ώστε το μήνυμα που πρέπει να δίνει το
Mουσείο
να είναι εύληπτο και η περιήγηση σ’ αυτό ευχάριστη και παιδευτική.
Aξίζει
τιμή και έπαινος σε όλους όσους συνέβαλαν στην προσπάθεια, με
αφιλοκέρδεια, μέχρι την ώρα των εγκαινίων.
Kαι
βέβαια ο ρόλος και η ευθύνη όλων μας δεν τελειώνει εδώ.
H
προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί και το
Mουσείο
μας να γίνει σημείο αναφοράς και κομμάτι της καθημερινής ζωής του τόπου
μας.
ΔHMHTPA
ΔHMOΣΘENIΔOY-ΣΠYPIΔAKH |
