ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΖΟΥΡΤΣΑΝΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

Aριθμός Φύλλου 98    ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ   2008

 

Ο ΚΟΣΜΟΣ

(Η φύση και ο άνθρωπος)

 

 Κόσμος. Μιά λέξη που τη χρησιμοποιούμε συχνά και σημαίνει κόσμημα,στολίδι, το σύμπαν, τη φύση, την πλάση, τη γή, την οικουμένη, την ανθρωπότητα, την κοινωνία, την τάξη, την αρμονία κλπ.

Η φύση υπακούει στους δικούς της κανόνες και μας δίνει το αρμονικό αποτέλεσμα που βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε γύρω μας. Κάθε παρέμβαση του ανθρώπου στη φύση διαταράσει αυτή την αρμονία με δυσάρεστες συνέπειες γι΄αυτόν.

 

Σ’αυτή τη φύση βρέθηκε ο άνθρωπος έχοντας τα αγαθά που του προσφέρει.

Τα ελεύθερα αγαθά που είναι αυτά που βρίσκονται στη διάθεσή του ανά πάσα στιγμή. Αυτά που δεν έχουν τιμή αλλά έχουν τη μεγαλύτερη αξία και αυτά είναι ο αέρας, το νερό, τό έδαφος (με ότι υπάρχει στην επιφάνειά του και στο υπέδαφος).

Αυτά που υπάρχουν από μόνα τους και είναι δημιούργημα της φύσης, αυτά που αποτελούν το πολύτιμο περιβάλλον μας.

Τα μή ελεύθερα αγαθά είναι τα οικονομικά αγαθά. Αυτά που βρίσκονται σε περιορισμένες ποσότητες, που τα αγοράζουμε και που για να δημιουργηθούν χρειάζεται να παραχθούν.

 

΄Ετσι ο άνθρωπος οδηγήθηκε στην παραγωγή.

Κατ’ αρχήν στην παραγωγή αγαθών άμεσης κατανάλωσης, με συντελεστές τό έδαφος την εργασία του και κάποια εργαλεία (αγροτική καλλιέργεια) και στη συνέχεια στην παραγωγή πρώτων υλών. Αργότερα με τη μεταποίηση των πρώτων υλών οδηγήθηκε  στην παραγωγή προϊόντων διατροφής, ένδυσης, στέγης, μόρφωσης κ.α., στην παραγωγή διαρκών καταναλωτικών αγαθών (π.χ. επίπλων, σκευών, συσκευών κ.α.) και στην παραγωγή κεφαλαιουχικών αγαθών (εξοπλισμών παραγωγικών μονάδων κ.α.) Παράγει δηλαδή αγαθά απαραίτητα για τη ζωή του, αλλά και αγαθά που βελτιώνουν το επίπεδο της ζωής του. Αυτό αποτελεί αναπόφευκτη εξέλιξη των πραγμάτων.

Παραγωγή όμως σήμερα σημαίνει κυρίως ανάπτυξη της βιομηχανίας και βιομηχανία σημαίνει προβλήματα για το περιβάλλον.

 

Ο άνθρωπος που βρέθηκε στον πιό προικισμένο πλανήτη, κατά την πορεία του πάνω σ’αυτόν, κυρίως από την έναρξη της βιομηχανικής εποχής καταστρέφει τα ελεύθερα αγαθά, σαν να είναι αναλώσιμα είδη, χωρίς να λαμβάνει μέτρα για την προστασία τους και ξεχνά ότι καταστρέφοντας αυτά θα καταστρέψει αργά ή γρήγορα κάθε μορφή ζωής.

 

Ο αέρας μολύνεται καθημερινά από τις εκπομπές διαφόρων αερίων ρύπων κυρίως διοξειδίου του άνθρακα και θα απαιτηθεί μεγάλο κόστος για τη λήψη μέτρων προκειμένου να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της ρύπανσής του.

Το νερό δεν είναι πλέον καθαρό.Ο υδροφόρος ορίζοντας μολύνεται από τα τοξικά απόβλητα, την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων, την παραγωγή μεγάλου όγκου σκουπιδιών, τα οποία πετιούνται οπουδήποτε. Σε πολλές περιπτώσεις το πόσιμο νερό το αγοράζουμε.

Τα δένδρα που παράγουν οξυγόνο και συγκρατούν το νερό τα καίμε. {Οι πηγές λιγοστεύουν. Ακούμε ότι στο μέλλον οι πόλεμοι θα γίνονται για το νερό. Σε πολλά μέρη του κόσμου γίνεται αφαλάτωση του θαλασσινού νερού.} Λέμε ότι τα δάση είναι το αιρκοντίσιον της γής, αλλά για πολλούς λόγους καταστρέφονται. Η αναδάσωση από τον άνθρωπο έχει κόστος και αμφίβολο αποτέλεσμα, αφού σε καμιά περίπτωση ο άνθρωπος δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη φύση.

 

Το μεγαλύτερο πρόβλημα σ’ ολόκληρο το κόσμο σήμερα είναι η αδίστακτη και εγκληματική επίθεση εναντίον της φύσης και η δυσκολία αλλαγής συμπεριφοράς  απέναντι σ’ αυτήν.

              Τα εκάστοτε προτεινόμενα μέτρα για την προστασία της προσκρούουν στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα των ισχυρών της γής. Η αλματώδης ανάπτυξη της βιομηχανίας  σήμερα, παγκοσμίως, ρυπαίνει την ατμόσφαιρα και δηλητηριάζει  τα ποτάμια, τις λίμνες και τις θάλασσες με πολύ γρήγορους ρυθμούς .

 

Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ευαισθητοποίηση στο θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος. Από δευτερεύον θέμα που μόνο πολιτικά περιθωριακές ομάδες θεωρούσαν επείγουσα τη λύση του, το θέμα έχει μεταβληθεί σε ζήτημα πρώτης γραμμής.

H ασυνεννοησία  όμως των ισχυρών και των πιό ρυπογόνων χωρών του πλανήτη και η άρνησή τους να υπογράψουν τη διεθνή συμφωνία (πρωτόκολλο του Κιότο 1977) για τη μείωση των εκπομπών αερίων που επηρεάζουν το κλίμα και δημιουργούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, δεν μας κάνει αισιόδοξους για το μέλλον.

Οι ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης, με τις ΗΠΑ στην πρώτη θέση  αποφεύγουν τις δεσμεύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος. Φοβούνται ότι η εφαρμογή των στόχων γιά τον περιορισμό της ρύπανσης θα πλήξει την οικονομική τους  ανάπτυξη και κατ’ επέκταση τη δυνατότητά τους να παίζουν κυρίαρχο ρόλο σε όλα τα επίπεδα στη διεθνή πολιτική.

Η Αυστραλία επίσης, μια από τις χώρες με τα υψηλότερα κατά κεφαλήν ποσοστά ρύπανσης στον κόσμο, είναι απρόθυμη να υπογράψει την παραπάνω συμφωνία.

Οι αναπτυσσόμενες χώρες και κυρίως οι ασιατικές με τη  Κίνα και την Ινδία στις πρώτες θέσεις, που σημειώνουν σήμερα ρεκόρ ανάπτυξης και ατμοσφαιρικής ρύπανσης, λένε ότι την κύρια ευθύνη έχουν τα ανεπτυγμένα κράτη της δύσης, που έχουν ήδη ρυπάνει το περιβάλλον και θα πρέπει πρώτα αυτά να λάβουν μέτρα για την προστασία του.

Μόνο στην Ε.Ε. οι διατάξεις του πρωτοκόλλου απέκτησαν ισχύ νόμου, με απόφασή της το 2004 και η μή συμμόρφωση από τα κράτη-μέλη της  τιμωρείται πλέον με βαριά πρόστιμα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι στα κράτη-μέλη η αντιμετώπιση του προβλήματος είναι ικανοποιητική.

 

Ο πλανήτης γή εκπέμπει S.O.S. και οι κάτοικοί του το κουβεντιάζουν ακόμα, κάνουν διασκέψεις, διαπιστώνουν τα προβλήματα, διατυπώνουν προτάσεις, φτιάχνουν Συνθήκες άλλά δεν τις υπογράφουν ή τις υπογράφουν αλλά δεν τις εφαρμόζουν αποτελεσματικά.

Όμως είναι επείγον να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας έναντι του πλανήτη. Οι δυσμενείς κλιματικές αλλαγές, που προκαλούνται από τους ατμοσφαιρικούς ρύπους πλήττουν, ήδη, πολλές περιοχές της γής. Οι τυφώνες, οι καύσωνες, η ξηρασία, οι πάγοι που λιώνουν, οι πλημμύρες, είναι τα σημάδια της φύσης που δείχνουν πόσο επείγουσα πρέπει να είναι η δράση μας.

Δικαίως θα θέσει κάποιος το ερώτημα. Οι ισχυροί του κόσμου δεν ζούν στον ίδιο πληνήτη;  Αποδεικνύεται δυστυχώς ότι η εξουσία, το χρήμα, η επικράτηση είναι παράγοντες ισχυρότεροι από την ίδια τη ζωή.

 

            Οι άνθρωποι όλου του πλανήτη πρέπει να δραστηριοποιηθούν προς την κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος και να αλλάξουν συνήθειες και τρόπο ζωής. Δεν  έχουν μικρότερη ευθύνη. Άγνοια ή αδιαφορία δεν επιτρέπεται.Οι καθημερινές μας ενέργειες πρέπει να έχουν γνώμονα την προστασία της φύσης.

Η υπερκατανάλωση αγαθών, που έχει ως συνέπεια την παραγωγή υπέρογκης ποσότητας σκουπιδιών, η αλόγιστη χρήση απορρυπαντικών και η αλόγιστη σπατάλη του νερού, το οποίο πλέον δεν πρεπει να θεωρείται ανεξάντλητο, η μεγάλη αύξηση της χρήσης του αυτοκινήτου, στην ουσία υποβαθμίζουν καθημερινά τη ζωή μας. Η μόλυνση του εδάφους δηλητηριάζει μέσω της διατροφικής αλυσίδας ότι βάζουμε να φάμε στο τραπέζι μας. Στη μόλυνση του περιβάλλοντος οφείλεται και η προσβολή του ανθρώπινου οργανισμού από δυσθεράπευτες αρρώστιες.

 

Η ανακύκλωση είναι κλειδί για την προστασία του περιβάλλοντος. Η εφαρμογή της από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τις μεγάλες επιχειρήσεις είναι ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα και έχουμε υποχρέωση να τη στηρίζουμε. Με την ανακύκλωση συνεισφέρουμε στην εξοικονόμηση ενέργειας από την αξιοποίηση των αποβλήτων συσκευασιών, στην καθαρότητα του περιβάλλοντος και κατ’ επέκταση στη βελτίωση της ποιότητας ζωής μας. Η ανακύκλωση είναι δείγμα κοινωνικής και περιβαλλοντικής συνείδησης και πράξη ευθύνης για όλους μας.

 

Πρέπει νά διαμορφωθεί συνείδηση χρέους προς τη φύση και τα αγαθά της σε όλους μας. Αυτό είναι εφικτό μέσω συστηματικής και μόνιμης πληροφόρησης, μέσα από την οικογένεια, το σχολείο, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τέλος από το Κράτος. Ιδιαίτερα τα Μ.Μ.Ε. έχουν τη δυνατότητα να περνούν ηχηρά μηνύματα με σκοπό την ευαισθητοποίηση και συνειδητοποίηση των πολιτών στο θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος. Παρατηρούμε ότι έχει ξεκινήσει αυτή η προσπάθεια.

 Οι περυσινές μεγάλες καταστροφές στη χώρα μας από τις πυρκαγιές φαίνεται να έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό κράτος και πολίτες.

 

Η λέξη πυρκαγιά μας πονάει όσο ποτέ.

 Το πρόβλημα των πυρκαγιών ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις παγκοσμίως. Πέρυσι το βιώσαμε στο αποκορύφωμά του στον τόπο μας.

Οι πυρκαγιές έχουν γίνει μια φοβερή πληγή, που δημιουργεί πολλά σοβαρά προβλήματα και περισσότερα ερωτηματικά.  Να μιλήσουμε γιά αμέλεια;  Όμως η πιό πιθανή αιτία φαίνεται να είναι η εγκληματική ενέργεια. Κάποιοι στο όνομα του κέρδους δε διστάζουν  να κάψουν τα δάση μας. Οι δράστες κινούνται με βάση μελετημένα σχέδια που στοχεύουν σε μεγάλα κέρδη από την μελλοντική χρήση του καμμένου δάσους, γι’αυτό και επιλέγουν με προσοχή τις περιοχές που θα κάψουν.

Η διαμόρφωση συνείδησης χρέους του κάθε πολίτη προς τη φύση και η αποτελεσματική οργάνωση των πυροσβεστικών υπηρεσιών είναι απαραίτητα στοιχεία για την προστασία από τις πυρκαγιές. Για να μη ζήσουμε παρόμοιες καταστροφές με τις περυσινές και να μη χαθούν άλλες ανθρώπινες ζωές.

 

Στο θέμα του περιβάλλοντος πρέπει να αφυπνιστούμε όλοι πριν είναι πολύ αργά.

 Ο άνθρωπος καθημερινά με τις ενέργειές του καταστρέφει την αρμονία της φύσης που απλόχερα του δόθηκε και αυτό το πληρώνει και θα το πληρώσει ακόμη περισσότερο αν δεν δραστηριοποιηθεί προς την κατεύθυνση της σωτηρίας του περιβάλλοντος.

Η επιβίωσή μας εξαρτάται από την επιβίωση του περιβάλλοντος και η επιβίωση του περιβάλλοντος εξαρτάται από τη δράση όλων μας.

 

ΔΗΜΗΤΡΑ ΔΗΜΟΣΘΕΝΙΔΟΥ

 

 

 

 

 

 

Copyright © ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΩΝ ΦΙΓΑΛΕΙΕΩΝ (ΖΟΥΡΤΣΑΝΩΝ) ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»