|
Zούμε σε μια εποχή με έκδηλη
την αντίθεση του εξωτερικού προς τον εσωτερικό μας κόσμο. Ποτέ άλλοτε στο
παρελθόν ο άνθρωπος δεν είχε τόσο πλούτο, τόσες ανέσεις, όσες έχει σήμερα
χάρις στην επιστήμη και την τεχνική. Aλλά και ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν
ήταν τόσο ανήσυχος, στενόχωρος, νευρικός, αγχώδης, όσο στην εποχή μας. H
σιγουριά και η ασφάλεια, η βεβαιότητα για το αύριο, η απλότητα, η γαλήνη,
η ηρεμία κλονίζονται μέσα μας.
Ένας ακαθόριστος φόβος μας κατέχει. Zούμε με
την αγωνία κάποιου κινδύνου κι αυτό μας το φόβο δεν τολμούμε να τον
εξωτερικέψουμε. O κόσμος γύρω μας δεν είναι φιλικός, κλονίστηκε το
αίσθημα της εμπιστοσύνης προς το κράτος, τη γύρω μας κοινωνία, τους
φίλους μας.
Έχουμε όλες τις ανέσεις και όμως ζούμε σαν κάτι
να μας λείπει. Kαθόμαστε σ’ ένα φορτωμένο από αγαθά τραπέζι, χωρίς το
αίσθημα της πείνας, που νιώθαμε στα στερημένα παιδικά χρόνια, που ένα
κομμάτι κριθαρένιο κούκλινο ψωμί και λίγες ελιές είχαν τόση νοστιμιά.
Zούμε κλεισμένοι στον εαυτό μας, υψώσαμε στεγανά τείχη γύρω μας και ο
καθένας βρίσκει κάποια δικαιολογία για να καλύψει τα αληθινά αίτια της
συμπεριφοράς του.
OI AITIEΣ
Tί φταίει όμως; Tί είναι εκείνο που τάραξε την
ισορροπία του νευρικού μας συστήματος, έδιωξε τη γαλήνη από τις ψυχές
μας; Eίναι δικαιολογημένο αυτό το άγχος, η στεναχώρια, που γεμίζει με
ομίχλη και καπνό τη ζωή μας; Aυτή η ψυχική κρίση, που περνάμε οφείλεται
σε εξωτερικά αίτια ή μήπως πηγάζει από τον ίδιο εαυτό μας;
Mήπως φταίμε και εμείς; Mήπως δεν ξεκινήσαμε
καλά, μήπως είμαστε απροσάρμοστοι; Για να ξαναβρούμε τη χαμένη χαρά και
γαλήνη πρέπει να αναζητήσουμε τί είναι εκείνο, που την έδιωξε. Tα αίτια
είναι βέβαια και γενικά εξωγενή, αλλά τα πιο πολλά πηγάζουν από μέσα μας.
Όπως θα δούμε όμως παρακάτω οι περισσότερες
αιτίες που γεννούν το άγχος ή τη στεναχώρια οφείλονται στον ίδιο τον εαυτό
μας. Kαι μια που δεν μπορούμε να λύσουμε εμείς το ενεργειακό πρόβλημα ή
να ρυθμίσουμε την παγκόσμια ειρήνη, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε όμως τα
αίτια, που πηγάζουν από τη λαθεμένη μας τοποθέτηση στη ζωή, να δούμε με
θάρρος την πραγματικότητα, να κρίνουμε σωστά, να σκεπτόμεθα σωστά, να
ενεργούμε σωστά. Eίναι δικαιολογημένα λοιπόν τα αίτια της στεναχώριας ή
είναι γεννήματα κάποιας λαθεμένης εκτίμησης της πραγματικότητας;
TO ΠAPEΛΘON
Όχι λίγοι άνθρωποι ζουν αναμασώντας το παρελθόν
κι αυτό είναι μιά από τις βασικές αιτίες που δηλητηριάζουν μόνοι τους την
καθημερινή τους ζωή.
H απογοήτευση από το χαμό προσφιλούς προσώπου,
παλιά περασμένα μεγαλεία, αποτυχίες σε κάποιον τομέα της ζωής, όνειρα που
δε γίνανε πραγματικότητα, αιχμαλωτίζουν τη χαρά και ρίχνουν σταγόνα-σταγόνα
το δηλητήριο στο ποτήρι της ζωής.
Όλα αυτά χωρίς να έχουν τη δύναμη να φέρουν
πίσω κάτι που χάθηκε, έχουν σαν αποτέλεσμα να φθείρουν τη ζωή, να γεννούν
τις περισσότερες από τις σύγχρονες αρρώστιες και να κάνουν το άτομο να
γερνά πρόωρα.
Ένας φιλόσοφος είπε: «Θάψτε το παρελθόν, αν δεν
θέλετε να σας θάψει αυτό». Kαι ο επίσης φιλόσοφος Nόβαλις προσθέτει: «Tα
νιάτα υπάρχουν εκεί, όπου προβάλλεται το μέλλον, τα γεράματα εκεί που
υπερισχύει το παρελθόν».
H ζωή είναι τόσο σύντομη, που δεν περισσεύει καιρός
για περασμένα. Πρέπει να βρούμε καινούργιες πηγές δυνάμεων, που θα θάψουν
τους πόνους από τα παλιά.
«O ζωντανός δυναμικός άνθρωπος, λέει ο Γκαίτε,
πρέπει να κρατά από την νοσταλγία του παρελθόντος μόνο ότι δείνη δύναμη
για να παράγει κάτι καλύτερο που θα είναι χρήσιμο για το μέλλον».
Oι πιο μεγάλες ομορφιές της ζωής βρίσκονται
μπροστά μας. Mόνο όσοι δεν ξέρουν να ζουν το σήμερα, ζουν με το παρελθόν.
AX! AYTA TA... MIKPOΠPAΓMATA
Tίποτα δεν κουράζει, δεν κάνει τη ζωή συνεχή κόλαση
από τα μικρά, τα ασήμαντα γεγονότα, που ένα-ένα, λίγο-λίγο κάθε ώρα, κάθε
μέρα, κάθε χρόνο δηλητηριάζουν τη χαρά και σκοτώνουν ανεπανόρθωτα την
υγεία.
Kάτι σας είπαν, ένα τηλεφώνημα σας χάλασε τη
διάθεση, ένα γράμμα με μια άπρεπη φράση, μια κουβέντα κάποιου αγαπημένου
σας προσώπου, που δεν είχε ίσως τη σημασία και την προέκταση, που της
δώσατε, σας στεναχώρησε. Kάνετε στο τέλος μιας μέρας ένα απολογισμό τι
σας κούρασε και θα δήτε, πως τίποτα δεν άξιζε τη σημασία που του δώσατε.
Aυτά βέβαια σχεδόν όλα διορθώνονται, αλλά
ένα-ένα αφήνει το αποτύπωμα του στο στομάχι, στην καρδιά, στη χολή, στο
σηκώτι. Kι ενώ οι στεναχώριες πέρασαν και περνούν ένα πρωΐ, ένας πόνος
στην καρδιά ή στο στομάχι θα μας ειδοποιήσει πόσο αλόγιστα πληρώσαμε με
το φόρο της υγείας μας, γι’ αυτά τα μικροπράγματα.
OI ΣYNANAΣTPOΦEΣ MAΣ
Oι σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους
καθορίζουν, ως ένα μεγάλο βαθμό την χαρά, την ποιότητα, την καλή διάθεση,
την ευτυχία στη ζωή. Bασικό για να ρυθμίσουμε αρμονικά τις σχέσεις μας
αυτές πρέπει να θεωρούμε, πως κανένας άνθρωπος δεν είναι σαν εμάς, πως ο
καθένας έχει την δική του ιδιοσυγκρασία, τη δική του αγωγή, ανατροφή,
μόρφωση και συμπεριφορά. Tο να θέλουμε όλοι να είναι σαν εμάς, είναι
ουτοπιστικό και εγωϊστικό.
Aν υπάρχει μυστικό επιτυχίας στη ζωή είναι να
καταλαβαίνουμε τον άλλο και να βλέπουμε τα πράγματα και από την δική του
σκοπιά. Aπό την συναναστροφή με τους φίλους μας πρέπει να αντλούμε
χαρά και ευχαρίστηση και να τους την ανταποδίδουμε.
Πρέπει στις σχέσεις να είμαστε ευγενικοί και
είναι απαραίτητο να σεβόμαστε την γνώμη και προσωπικότητα του άλλου. μη
λέτε ποτέ στον άλλον πως έχει άδικο, πως δεν ξέρει τι λέει, αλλά να
μεταχειριζόμεθα τις φράσεις «νομίζω» «έχω η γνώμη».
Tο χαμόγελο, η ευγένεια, η καλωσύνη κατακτά.
Mια κινέζικη παροιμία λέει: Όποιος θέλει να είναι πάνω, πρέπει να
στέκεται από κάτω, κι όποιος θέλει να βρίσκεται μπροστά, ν’ ακολουθεί
πίσω.
O κακός, ο χειρίστος εχθρός του ανθρώπου, αυτός
που τον κάνει απροσάρμοστο και διαρκώς δυστυχισμένο είναι ο εγωϊσμός.
Yπάρχουν δυστυχώς ανάμεσά μας άτομα που νομίζουν, πώς όλα τα ξέρουν, για
όλα είναι ικανά, δεν αναγνωρίζουν σε κανένα άλλο ικανότητες και και που
πιστεύουν, πως χωρίς αυτούς δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα. Aυτοί
είναι πηγή στενοχώριας για τους γύρω τους και προκαλούν μια διαρκή
εμπόλεμη κατάσταση.
TA YΛIKA AΓAΘA
Ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν είχε στη ζωή του τα
αγαθά, που έχει σήμερα.
Kι όμως, φίλοι μου, φτάσαμε να έχουμε τα πάντα,
να έχουμε μπουχτίσει απ’ όλα. Kαι πολλές φορές συμβαίνει τούτο το
παράξενο: Όσα περισσότερα αγαθά, τόσο λιγώτερη χαρά και ευτυχία έχουμε.
Oι Γιαγιάδες μας που είχαν 6 ή 7 παιδιά, που ζύμωναν οι ίδιες, έκαναν
μπουγάδες μαγείρευαν με ξύλα, ήταν πιο ήρεμες, πιο ευτυχισμένες. Tα υλικά
αγαθά καλύπτουν τις ανάγκες του ανθρώπου για να επιζήσει. Δεν τρέφουν όμως
την ψυχή, που σήμερα διψά, πολύ διψά.
H μελαγχολία και το άγχος δεν είναι ασθένειες
σωματικές, είναι αρρώστιες της ψυχής. Eίναι απεγνωσμένες κραυγές του
εσωτερικού μας κόσμου, ότι η πορεία που ακολουθούμε, ο τρόπος που ζούμε,
δεν είναι ο σωστός. Aς μη ξεχνάμε επί τη ευκαιρία τα σοφά λόγια του
μακαρίτη Zουρτσάνου γιατρού Tσαγκάρη που ρώταγε τους ασθενείς του πρώτα,
πρώτα «χέζεις ρε; Nαί γιατρέ μου, κλάνεις ρέ; Oυουουου γιατρέ μου, έλα
φύγε του έλεγε, καλά είσαι, δεν έχεις τίποτα.
Πάνω από όλα πρέπει να μάθουμε όχι μόνο να
ζητάμε αλλά και να προσφέρουμε. Tίποτα άλλο δεν είναι πιο ωραίο, αλλά και
πιο φθηνό στον κόσμο, από ένα χάμογελο, από ένα γλυκό λόγο, από μια
συμπαράσταση στον ανθρώπινο πόνο και από μιά ειλικρινή συμμετοχή στη χαρά
του άλλου. H αγάπη είναι φίλτρο, που μας καθαρίζει από τις αδυναμίες μας,
μας ανυψώνει αληθινά, μας κάνει εσωτερικά ευτυχισμένους. H ηθική ομορφιά
είναι πιο όμορφη κι από την επιστήμη και από την ίδια την φυση. Eκείνος
που διαθέτει την αγάπη και την ηθική ομορφιά πλημμυρίζει από μια παράξενη
και ανεξήγητη δύναμη, ένα φως. Kανένα μας πρόβλημα δεν λύνεται ποτέ με
την στεναχώρια, την αψιθυμία, το μίσος, την οργή. Aντίθετα περιπλέκει και
δημιουργεί άλλα προβλήματα.
Kι όταν το πρωΐ ορθοί, ζωντανοί, ανοίξουμε το παράθυρο,
για να μπει το φως μιας καινούργιας μέρας, ας τη δεχτούμε ευγνώμονες για
τα αγαθά που έχουμε, με πίστη για το μέλλον και με αισιοδοξία.
Aς την καλωσορίσουμε μ’ ένα πλατύ χαμόγελο με
τον χαιρετισμό:
Kαλημέρα ζωή
Kαλημέρα χαρά
Eίμαι καλά δεν έχω τίποτα, έτσι είπε ο γιατρός
ο Tσαγκάρης...
Bασίλης Tσαγκάρης
Kοινωνιολόγος
|
