|
Η λέξη «παιδεία», η οποία πολύ χρησιμοποιείται
τελευταία, σημαίνει μία ύψιστη λειτουργία πνευματικής οικοδομής, η οποία μέσα
σε ευνοϊκές συνθήκες αξιοποιήσεώς της προάγει τον άνθρωπο, διότι τον
πλάθει και τον μεταπλάθει συνεχώς επί τα βελτίω, μέχρι που τον
αναδεικνύει στον «όντως άνθρωπο». Γι’ αυτό και οι παλιοί λέγανε στα
παιδιά τους: Να πάτε στο σχολείο για να γίνετε «άνθρωποι». Δυστυχώς όμως,
η Πολιτεία με τις διάφορες κατά καιρούς αποφάσεις της έχει κυριολεκτικά
ισοπεδώσει το χώρο της παιδείας. Το Σχολείο από θερμοκήπιο του πνεύματος
μεταβλήθηκε σε σιδηρουργείο του πνεύματος, γι’ αυτό η διδασκαλία των κατ’
εξοχήν σωφρονιστικών μαθημάτων (θρησκευτικά, ελληνικά, ιστορία)
υποβιβάστηκε, ενώ τα Αρχαία Ελληνικά τα οποία είναι γεμάτα από μηνύματα
και αισθήματα ανθρωπιάς δέχτηκαν την πιο έντονη πολεμική.
Η ευπρεπής εμφάνιση και συμπεριφορά των μαθητών
φυγαδεύτηκαν από τα σχολεία διότι «καταπίεζαν» τα παιδιά. Τις διαδέχτηκαν
τα ξενόφερτα και ξενόγλωσσα φορέματα, τα τσιγάρα, το πλούσιο υβρεολόγιο,
οι ακάθαρτοι σχολικοί χώροι, οι αισχρές συνθηματολογίες, οι μουντζούρες
των πάντων, ακόμη και τα ναρκωτικά, που όλα αυτά όμως δεν καταπιέζουν!!
Ο εκκλησιασμός των μαθητών που γαληνεύει τις
ψυχές των παιδιών, γιατί οδηγεί προς τον Θεό και στην υπέρβαση της
καθημερινότητας πολεμήθηκε και αυτός από τους κατά φαντασίαν
προοδευτικούς των σχολείων μας οι οποίοι στην αργία των Τριών Ιεραρχών
αποφεύγουν να εκκλησιαστούν, χωρίς όμως και να ξεχνούν να πληρωθούν.
Η γλώσσα μας κακοποιήθηκε και αυτή σε βαθμό
κακουργήματος και υιοθετήθηκε το γλωσσοκτόνο μονοτονικό για να γίνει
εύκολη η λατινοποίησή της. Η έπαρση της σημαίας και η μαθητική προσευχή
καταργήθηκαν, επίσης.
Οι εκπαιδευτικοί δεν ίστανται στο ύψος τους και
ζητούν ενίοτε από τους μαθητές να τους προσφωνούν, όχι κ. Καθηγητά, αλλά
Γιάννη, Κώστα, Νίκο.
Οι μαθητές δεν πρέπει να ανήκουν όλοι στην ίδια
σχολική κοινότητα αλλά στα διάφορα κόμματα, που κομματιάζουν και συχνά
προκαλούν διαμάχες και φανατισμούς.
Η αξιολόγηση, τέλος, των εκπαιδευτικών
καταργήθηκε, για να ευνοούνται οι ακαμάτηδες και να αποθαρρύνονται οι
φιλότιμοι, οι οποίοι έχουν οράματα και επιθυμούν να προσφέρουν.
Δυστυχώς, η Πολιτεία έχει επιλέξει λάθος δρόμο
για την παιδεία των νέων. Έχει ρίξει όλο το βάρος στην απόκτηση γνώσεων
και όχι ήθους, που προάγει τον άνθρωπο και την κοινωνία. Στο σημείο αυτό
να σημειώσουμε ότι στην αρχαιότητα η «Γραμματεία» (σημερινό υπουργείο
Παιδείας) προέβλεπε και στόχευε στη μόρφωση «του όλου ανθρώπου». Ο
συμπατριώτης μας Καθηγητής κ. Γεώργιος Δαΐκος σε συνέντευξή του σε
περιοδικό είχε πει: «Μόνη η άθροιση γνώσεων δεν οδηγεί πουθενά, ή μάλλον
οδηγεί στην εξέλιξη τεχνοκρατών».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝ. ΝΙΚΑΣ
|
