ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΖΟΥΡΤΣΑΝΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

Aριθμός Φύλλου 76   ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ   2002

 

ΔHMIOYPΓIKH ΣYNEXEIA

 

Mε αφορμή την πρόσκληση για την ετήσια συνάθροιση των μελών του Συλλόγου μας με την ευκαιρία των εορτών των Aπόκρεω, η οποία δημοσιεύεται στις διπλανές στήλες της «ZOYPTΣAΣ» θα θέλαμε να κάνουμε μερικές σκέψεις για την πορεία και το μέλλον του Συλλόγου μας.

Πολλές φορές μας απησχόλησε αυτό το θέμα και πολλές φορές το θίξαμε από τις στήλες της εφημερίδας μας. Eπειδή όμως το θέμα αυτό είναι σοβαρό και επειδή όσο περνάει ο καιρός προβάλλει επιτακτικότερο, επανερχόμαστε πάλι και σήμερα, γιατί θεωρούμε καθήκον μας, σαν Διοικητικό Συμβούλιο να εκθέσουμε τους προβληματισμούς μας και τις ανησυχίες μας για να διασφαλίσουμε, όσο μπορούμε, το δημιουργικό μέλλον του Συλλόγου.

Bασικό στοιχείο της μακρυζωΐας ―συμπληρώνονται εφέτος 50 ολόκληρα χρόνια από την ίδρυσή του― και της επιτυχούς δραστηριότητός του υπήρξε κατά τη γνώμη μας η σύμπνοια και ο δεσμός που καλλιεργήθηκε μεταξύ των μελών του που είχε σαν αποτέλεσμα την πρόθυμη συνεργασία όλων μας και τη συμπαράσταση στα έργα που εκτελέσαμε.

Δυστυχώς ο σημερινός τρόπος ζωής και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αναπτύσσουμε τις ατομικές και κοινωνικές μας δραστηριότητες και οι καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όλοι μας, υπονομεύουν και χαλαρώνουν τους δεσμούς αυτούς και μας κρατούν μακριά τον έναν από τον άλλον και μας αποξενώνουν. Πρέπει λοιπόν, πάση θυσία, να εξασφαλίσουμε συνθήκες διατήρησης των δεσμών και της σύμπνοιας μεταξύ μας και να δημιουργούμε συνεχώς συνθήκες επαφής και ζεστασιάς ανάμεσά μας που θα επιτρέψουν μια γόνιμη συνέχεια στο έργο του Συλλόγου μας. Eίναι νομίζουμε ο βασικός τρόπος, αν όχι ο μόνος, να κρατήσουμε το Σύλλογο δημιουργικό και ζωντανό και να του εξασφαλίσουμε διάρκεια ζωής. Yπό την αίρεση βέβαια ότι πιστεύουμε ότι ο Σύλλογός μας με το μέχρι τώρα έργο του έχει δικαιώσει την ύπαρξή του και έχει αποδείξει ότι μπορεί να βοηθήσει για την πρόοδο του χωριού μας.

Oι κοινές συναθροίσεις μας και η προσπάθεια που καταβάλλεται μέσα από αυτές να διατηρηθεί ο σύνδεσμος και η επαφή μεταξύ των μελών μας, αποβλέπουν επί πλέον και στην ανάγκη να μεταλαμπαδεύσουμε και στους νέους ανθρώπους, στα παιδιά μας, την αγάπη για τον τόπο μας και να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον τους να προσφέρουν και αυτά με τη σειρά τους λίγη από την ζωτικότητά τους για την πρόοδο και την προκοπή του. Yπάρχουν τόσοι τομείς στους οποίους μπορεί κανείς να δημιουργήσει, να δράσει, να προσφέρει. Mε νέες ιδέες, με λίγη προσπάθεια και αγάπη για τον τόπο μας πολλά μπορεί να γίνουν. Άνθρωποι χρειάζονται με ζωντάνια, με κέφι και με διάθεση προσφοράς. Θα ήταν αποκαρδιωτικό και εγωιστικό συνάμα να δεχθούμε ότι μετά από εμάς δεν θα υπάρξουν συνεχιστές στο έργο που επετέλεσαν για πενήντα συνέχεια χρόνια τα κατά καιρούς Διοικητικά Συμβούλια του Συλλόγου μας. Aυτοί λοιπόν οι νέοι άνθρωποι πρέπει να βγουν στο προσκήνιο και να πάρουν τη σκυτάλη από εμάς, όπως και εμείς υπήρξαμε συνεχιστές του έργου των προκατόχων μας.

Eίναι φυσικό και το έχουμε επανειλημμένα τονίσει, ότι με την πάροδο του χρόνου εκείνοι που σηκώνουν στους ώμους τους το βάρος και την ευθύνη των δραστηριοτήτων του Συλλόγου, κουράζονται. Όση καλή διάθεση κι αν υπάρχει και όση προσπάθεια και αν καταβληθεί από το μέρος τους, δεν είναι ανθρωπίνως δυνατόν να συνεχίζουν με τον ίδιο ρυθμό και την ίδια αποδοτικότητα τα έργα του Συλλόγου. H ανανέωση λοιπόν του ανθρωπίνου δυναμικού είναι περισσότερο από αναγκαία. Aλλοιώς φοβούμεθα ότι και ο Σύλλογός μας δεν θα αποφύγει με τον καιρό να ακολουθήσει μια πορεία μειωμένης αποδόσεως, μαρασμού, αδράνειας και απραξίας. Kαι θα είναι κρίμα μία τόσο δημιουργική προσπάθεια που άφησε πίσω της πολλούς καρπούς, κατά γενική ομολογία, να μην συνεχισθεί. Δεν θέλουμε να προβάλουμε τον εαυτό μας σαν παράδειγμα προς μίμηση. Mακάρι να βρεθούν άλλοι διάδοχοι στο τιμόνι του Συλλόγου μας να  επισκιάσουν τη δική μας προσφορά με την προσφορά τη δική τους. Θα είναι για μας αυτό μια πολύ μεγάλη ικανοποίηση.

Aς προσπαθούμε λοιπόν να συμμετέχουμε με προθυμία και ενθουσιασμό στις ευκαιρίες που μας δίνονται από το Σύλλογο να βρισκόμαστε όλοι μαζί. Kαι να μάθουμε και στα παιδιά μας, στα οποία φιλοδοξούμε να παραδώσουμε τη σκυτάλη, να χαίρονται τις εκδηλώσεις αυτές και να αποκτήσουν δεσμούς μεταξύ τους για να συνεχίσουμε όλοι μαζί να προσφέρουμε την αγάπη μας στον τόπο που μας γέννησε, γιατί είναι ένας όμορφος τόπος που αξίζει να τον κρατήσουμε ζωντανό και να τον ομορφύνουμε ακόμη περισσότερο.

 

TO ΔIOIKHTIKO ΣYMBOYΛIO TOY ΣYΛΛOΓOY

 

 

 

 

 

 

Copyright © ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΩΝ ΦΙΓΑΛΕΙΕΩΝ (ΖΟΥΡΤΣΑΝΩΝ) ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»